વિજયાનો પ્રેમ…

સપ્ટેમ્બર 1, 2006 at 12:21 પી એમ(pm) 2 comments

                

                       અલકાપુરી નામે એક નગર હતું.તેમાં વિશાલદેવ નામે રાજા રાજ્ય કરતો હતો.તેને ત્રણ દીકરીઓ હતી.

મોટી દીકરી માયા,બીજી જયા અને સૌથી નાની વિજયા.રાજા તેના કુટુંબ સાથે ખુબ સુખી હતો.ઍક દિવસ રાજાને વિચાર આવ્યો” આ ત્રણે દીકરીઓમાંથી મને સૌથી વધારે પ્રેમ કોણ કરતું હશે?” તેને ત્રણેય દીકરીઓને બોલવી અને માયાને પૂછ્યું;”તું મને કેટલું ચાહે છે?”માયા બોલી;”પિતાજી,હું તમને મધ જેટલું ચાહું છું” રાજા તો બહુ જ રાજી થઈ ગયો.પછી જયાને બોલાવી પૂછ્યું;”તું મને કેટલું ચાહે છે?”જયા બોલી;”પિતાજી,હું તમને શરબત જેટલું ચાહું છું.” રાજા ઘણો ખુશ થયો..છેલ્લે વિજયાને બોલાવી પૂછ્યું;”તું મને કેટલુ ચાહે છે?”વિજયા બોલી;”પિતાજી, હું તમને મીઠા જેટલું ચાહું છું”રાજા આ જવાબ ના ગમ્યો.તે ખારોઝેર થઈ ગયો.તેણે વિજયાને મહેલની બહાર કાઢી મૂકી અને દૂર દૂર જંગલમાં મૂકી આવ્યો.માયા અને જયાને પોતાની સાથે મહેલમાં રાખી.

                          વિજયા તો એકલી એકલી જંગલમાં રખડતી હતી.એકાએક તેણે ઘોડાનો દોડવાનો અવાજ સાંભળ્યો.તે ડરીને એક મોટા ઝાડના જાડા થડ પાછળ સંતાઈ ગઈ પણ તેના કપડાનો થોડો ભાગ ઝાડ પાછળથી દેખાતો હતો. ઘોડા  પર એક રાજકુમાર બેઠો હતો. તેનું નામ સુરજદેવ હતું.તેણે જોયું કે ઝાડ પાછળ કોઈ સંતાયેલું છે.તે ઘોડા  પરથી નીચે ઉતર્યો અને વિજયાને ઝાડ પાછળથી બહાર કાઢી.વિજયા ખૂબ સુંદર હતી. તેની બધી વાતો સાંભળી સૂરજદેવને બહુ દુઃખ થયુ. તે વિજયાને પોતની સાથે લઈ ગયો.ત્યાં તેણે વિજયા સાથે લગ્ન કર્યા.હવે તો વિજયા રાણી બની ગઈ.

                             આ પછી ઘણા વર્ષો વીતી ગયા.ઍક વખત વિશાલદેવ પોતાની બંને દીકરીઓ માયા,જયા અને કુટુંબ કબીલા સાથે યાત્રા કરવા નીકળ્યો.રસ્તામાં સૂરજદેવનું રાજ્ય આવ્યું.વિશાલદેવે ત્યાં થોડો વિસામો  લેવાનુ વિચાર્યું.તેણે સૂરજ્દેવને સંદેશો મોકલ્યો કે તેમના માટે કાંઈ સગવડ થઈ શકશે?

                                સૂરજદેવ તેમને માનપાન સાથે મહેલમાં લઈ ગયો અને ખૂબ સત્કાર કર્યો.તેઓ એક્બીજાને ઓળખતા ન હતા.વિજયાએ જોયું કે તેના પિતા,બહેનો અને બધ કુટુંબીજનો આવ્યા છે. તે ખૂબ રાજી થઈ તેણે જાતજાતના પકવાન બનાવડાવ્યા.પરંતુ બધી જ મીઠી વાનગીઓ બનાવડાવી.બધા જમવા બેઠા.વિશાલદેવે બધું ખાધુ ખરું પણ તેને સંતોષ ના થયો.આ જોઈ વિજયાએ ગરીબ ખેડૂતો ખાય છે તે પાલખની ભાજી પ્રમાણસર મીઠું નાખી, બનાવીને મોકલી.

                                     વિશાલદેવે તે ધરાઈને ખાધી.તેને ખૂબ સંતોષ થયો.ત્યારે વિજયા બહાર આવી,તેમને પગે લાગી અને બોલીઃ”માફ કરજો પિતાજી,આજે પણ હું તમને મીઠા જેટલા જે ચાહું છું.મારો પ્રેમ ભલે સરળ અને સાદૉ હોય પરંતુ મીઠાની જેમ ખૂબ જરૂરી અને કાયમી છે.”વિશાલદેવને પોતાની મૂર્ખતા બદલ ખૂબ પસ્તાવો થયો.તેણે વિજયાને હ્રદય સરસી ચાંપી,સૂરજદેવનો આભાર માન્યો અને વિજયાની માફી માંગી.

Advertisements

Entry filed under: બાળવાતો , Kids Stories.

મા મારા હાથમાં ….. ઓરીગામી- પ્રવેશ

2 ટિપ્પણીઓ Add your own

  • 1. Dipika  |  સપ્ટેમ્બર 4, 2006 પર 12:41 એ એમ (am)

    Very nice story.this story try to understand what is the inportant of thing.

    જવાબ આપો
  • 2. Neela  |  સપ્ટેમ્બર 18, 2006 પર 2:51 પી એમ(pm)

    સમજવા જેવી વાર્તા છે

    જવાબ આપો

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


વિશ્વ ગુર્જર બાળકો માટે, મનગમતી પ્રવૃત્તિઓનો ખજાનો

વાંચકોની સંખ્યા

  • 212,812 વાંચકો

દિવસવાર ટપાલ

સપ્ટેમ્બર 2006
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« ઓગસ્ટ   ઓક્ટોબર »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

મહિનાવાર ટપાલ


%d bloggers like this: