પ્રાણીકથાઓ-12(ઉપકારનો બદલો

જુલાઇ 4, 2010 at 1:57 પી એમ(pm) Leave a comment

એક દિવસની વાત છે અને એક છોકરીની વાત છે. તેનું નામ બદરી. સાસણ ગીરના જંગલમાં એક નેસડામાં રહે.આખો દિવસ ઢોરને ચરાવવા જંગલમાં ભટક્યા કરે. ઘેરથી સવારે શીરામણ (નાસ્તો) કરીને નીકળે. હારે બપોરનું જમણ- રોટલાને શાક પોટલીમાં બાંધતી જાય. જંગલમાં કેટલાય પશુઓ ,પક્ષીઓ,ઝાડવા હોય બધાયને મળતીજાય અને વાતો કરતી જાય.ક્યારેક દૂરથી સાવજ(સિંહ) પણ જોવાઈ જાય. પણે બહુ જ બહાદૂર…જરાય ડરે જ નહીંને. તેને ય રામરામ કરતી જાય. જો સિંહનું નાનકડું બચ્ચું રસ્તામાં મળી જાય તો તો તેને મઝા મઝા પડી જાય.બે હાથમાં ઉપાડી વહાલથી રમાડે. પણ આજે તો કાંઇક નોખું જ બન્યું. બદરી રોજના નિયમ પ્રમાણે જંગલમાં ગઇ હતી. ઢોર ચરાવતાં ચરાવતાં બપોર થઇ ગઇ. ઉનાળાની બપોર હતી એટલે તાપ તો ભયંકર હોય જ .બદરી થાકી અને એક ઘેઘૂર ઝાડ નીચે હાશ કરીને બેઠી અને ભાતાની પોટલી ખોલી રોટલો ખાવા જતી જ હતી ને હું…હું અવાજ સંભળાયો. બદરીને ખબર પડી ગઇ કે નજીકમાં જ સિંહ છે. તેણે આજુબાજુ જોયું તો થોડેક જ દૂર એક સિંહ લંગડાતો લંગડાતો ચાલતો જતો હતો. બદરીને થયું'”આ સિંહ આમ કેમ લંગડતો ચાલતો હશે???” અને ત્યાં જ સિંહની નજર બદરી પર પડી. તે સહેજવાર ઉભો રહી ગયો અને ઉંડી વેદનાથી અવાજ કરવા લાગ્યો. બદરીને થયું,” નક્કી આ ને કાંઈ થયું લાગે છે.” બદરી તો ઉભી થઈ અને સિંહ પાસે જઇને બોલી-” અરે ઓ સિંહદાદા, આમ કેમ રાડો પાડોછો?? અને આમ લંગડાતા શેના ચાલો છો???” સિંહ તેની ભાષા સ્મજતો હતો કે નહીં તે તો ભગવાન જાણે. પણ બદરીના નિષ્પાપ ભાવને અને લાગણીથી બોલાયેલા શબ્દોને પામી ગયો હશે તેથી તે બદરી પાસે પહોંચ્યો અને પોતાનો લંગડાતો પગ ઉંચો કર્યો–જાણે કશું ક બતાવવા જતો હતો. બદરીને થોડો ડર તો લાગ્યો પણ હતી બહાદૂર એટલે તે સિંહ પાસે પહોંચી ગઇ અને તેનો ઉચકેલો પગ પોતાના નાનકડા હાથમાં લીધો અને જોયું તો તેના પંજામાં મૉટો ખીલો પેંસી ગયો હતો. બદરીને થયું ,”મારે આ ખીલો ખેંચી જ કાઢવો જોઈએ”. તે ડરતાં ડર્તાં બોલી-“જુઓ સિંહદાદા, તમારા પગમાં ખીલો ઘૂસી ગયો છે. હું તેને ખેંચીને કાઢી આપું પણ મને મારતાં નહીં..હોં ને !!!” સિંહ જાણે સમજી ગયો હોય તેમ શાંત ઉભો રહી ગયો. બદરીમાં હવે હિંમત આવી ગઇ.તણે હળવેકથી ખીલો ખેંચ્યો. પછી તો ધડધડાટ લોહી વહેવા લાગ્યું..બદરીની નજર ચારેબાજુ ભમવા લાગી થોડેક જ દૂર ઘાબાજરિયાનો છોડ હતો.તેમાંથી થોડું ઘાબાજરિયું લઈ સિંહના ઘાપર મૂકી દીધું અને પોતાની ઓઢણીમાંથી એક લાંબો લીરો કાપ્યો અને સિંહના પગ પર બાંધી દીધો.સિંહે માથું હલાવ્યું અને નીચું માથું કરી ધીમે ધીમે દૂર ચાલ્યો ગયો. જાણે કહેતો નાહોય કે “થેન્ક યુ વેરી મચ” આ વાતને ઘણાય મહિનાઓ પસાર થઈ ગયા. એક દિવસ બદરી તેના બાપા સાથે જંગલમાં ગઈ.તેના બાપા ઝાડના લાકડા કાપતા હતા અને બદરી ઢોર ચરાવતી હતી. બપોરનો સમય હતો. બદરી આજે થાકી ગઈ હતી. તે એક ઝાડ નીચે સહેજ લાંબો વાંહો કરવા ગઈ. એટલામાં એક વરૂ બદરી પાસે પહોં ચી ગયું અને તે બદરી પર કૂદવા જ જતું હતું. બદરીના બાપાએ દૂરથી જોયું અને તે ડાંગ લઈને એકદમ દોડ્યા, વરૂને લાકડીથી ટીપવા જતા હતા ત્યાં જ એક કૌતુક થયું. એક વિકરાળ સિંહ વરૂ પર ત્રટક્યો અને તેણે વરૂને મારી નાંખ્યું. આ બધી ધમાલને લીધે બદરી જાગી ગઈ અને આજુબાજુનો માહોલ જોઈ હજી કાંઇ વિચારે ત્યાં જ તેના બાપાને ડર લાગ્યો કે નક્કી હવે સિંહ મારી બદરીને ફાડી ખાશે એટલે તે સિંહ તરફ ડૉગ ઉપાડવા જ જતા હતા ત્યાં સિંહ બદરીની સાવ નજીક જઇ તેના શરીર સાથે પોતાની પીઠ ઘસી હળવેથી ચાલતો થયો. બદરી સમજી ગઇ કે આ તો પેલો જ ઘાયલ સિંહ હતો. તેણે પોતાના બાપાને બનેલી બધી વાત કરી. તેના બાપા પણ નવાઇ પામી ગયા. કેમ દોસ્તો, મઝા પડીને વાર્તા વાંચવાની?? આ ખરેખર બનેલી વાત છે. પ્રાણીઓ પણ પ્રેમ, સ્નેહ,વહાલ,કાળજીની ભાષા સમજી શકે છે.

Advertisements

Entry filed under: પ્રાણીકથાઓ, બાળવાતો , Kids Stories. Tags: , .

ચાલો જવાબ આપો ટામેટું

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


વિશ્વ ગુર્જર બાળકો માટે, મનગમતી પ્રવૃત્તિઓનો ખજાનો

વાંચકોની સંખ્યા

  • 215,434 વાંચકો

દિવસવાર ટપાલ

જુલાઇ 2010
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« જૂન   ઓગસ્ટ »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

મહિનાવાર ટપાલ


%d bloggers like this: